چیه کشتی هات غرق شده؟
یا خودش می آد یا نامه اش؟
بابا بی خیال، جدی نگیر...
چیه، عاشق شدی؟!...
(...)
کافیه فقط چند لحظه متفکرانه، حالتی جدی به خود بگیری، آنوقت سیل این عبارات به سویت بمباران شده تا رشته تمرکز را پنبه کنند. این اولین برخورد جامعه با انسانی است که می خواهد فکر کند، می خواهد اطراف خود را ارزیابی کند، می خواهد بداند در کجای این کره خاکی ایستاده است و ...
۱۲۴هزار پیامبر برای پیچیده ترین موجود این کره خاکی یعنی انسان مبعوث شده اند، این رقم را اضافه کنید به انواع و اقسام دانشمندانی که در حوزه های مختلف مستقیم و غیر مستقیم این بشر خاکی را تجزیه و تحلیل کرده اند تا کمی به آسودگی وی بیفزایند. در این میان آنچه در تمامی این تعالیم دینی و علمی جایش خالی بوده و به عبارتی حلقه گمشده نام گرفته، خود "انسان" است. 
"تفکر" و "تمرکز" رازهایی هستند که بعنوان شاه کلید دست یابی بشر به خواسته های مادی و معنوی می تواند اولین و آخرین سلاح وی تلقی شود. آنچه بشر قرن ۲۱ محتاج آن است تا خود را باز یابد، تمرکز بر روی آنچه که می خواهد است، در حالیکه ما بیش از آنچه که بدانیم چه می خواهیم، می دانیم که چه نمی خواهیم.
اما "سرعت" و "تغییر" بعنوان دو مولفه تمدن مدرن آنقدر گریبان این بشر را گرفته که نتیجه ای جزء ضربه فنی شدن تمرکز و "خود را به دست سرنوشت سپردن" ندارد. این چنین است که "خواست انسان" در انتهای لیست قرار گرفته و سقوط آغاز می شود. چگونه است که وقتی نمی دانیم چه می خواهیم، کائنات به ما پاسخ مثبت داده و اصطلاحاً روی "ریل" قرار می گیریم.
نتیجه چه خواهد شد! اینکه عواطف و احساسات بشر بدون تمرکز و جهت دهی خاص صرف امور روزمره شده و بعضی اوقات شادیم، برخی مواقع غمگین و این یعنی دست و پازدن در این برزخ!
"تفکر" اولین گامی است که باید محکم برداشته شود، فارغ از اینکه راه چقدر سنگلاخ دارد و یا پیچ و خمهای آن چه تعداد است. تنها این تفکر است که می تواند بشر را به "درک" درستی رهنمون سازد.
در این شرایط است که انسان می داند چه می خواهد و چگونه برخواسته خود متمرکز شود. پس از آن است که از دست و پا زدن رها شده و جهان هستی نیز پاسخی مناسب به این "درک" حقیقی می دهد.
می دانیم چرا باید غمگین باشیم و چرا شاد. اساساً مفهوم این دو حس را می دانیم و مرزبندی بین آنها را می شناسیم.
حال بیاییم و امتحان کنیم، فارغ از واکنش اطرافیان به تفکر و تمرکز ما، به "آنچه را که می خواهیم"، جهان هستی پاسخ دهد.
اما به راستی می دانیم که چه می خواهیم؟