تبليغاتX

                                      
 

گاه نوشته های نسرین علیپور - کارکرد مسجد: از عبادت تا ضیافت

کارکرد مسجد: از عبادت تا ضیافت
 

داشتم گلایه های محسن هاشمی رو از قرائتی می خواندم. رسیدم به این موضوع که «...چندی پیش حجت الاسلام محسن قرائتی از نبود نمازخانه در ایستگاه های مترو انتقاد کرده بود، هاشمی در این باره نیز تصریح کرد: بنده از آقای قرائتی گله‌ای کردم زیرا در شهر تهران و در کنار ورودی هر ایستگاه مترو تا فاصله حدود 100 قدم یک مسجد وجود دارد؛ مانند ایستگاه هفت تیر، شوش و نواب و ... اما متاسفانه درهای مساجد بسته و قفل است. چرا باید مساجد یک وعده نماز جماعت داشته باشند. این که ایستگاه‌ها نمازخانه داشته باشند خوب است اما وقتی بالای سر ایستگاه‌ها مسجد است و با مترو 100 قدم فاصله دارد چه نیازی به نمازخانه است. علاوه بر این، مسائل امنیتی نیز پیدا می‌شود همچون جاسازی یا جابه‌جایی مواد مخدر یا خوابیدن در آنها. پس باید به جای گله از مترو از مسئولان مساجد خواسته شود که فعال باشند.»
خوب! با درستی و نادرستی این حرف و سخن ها به دلیل اینکه اطلاعی در موردشون ندارم، بنابراین کاری هم ندارم. اما در مورد ساخت مساجد مدرن چرا؟ جالب این جاست که معماران این مساجد مدرن که فاصله کمی هم از هم دارند، انگار در مدرنی و شیک بودن با هم مسابقه گذاشته اند، اما نمی دانم چرا هر وقت که از جلوی این مساجد رد می شوم، همیشه می بینم که در تمام آنها بسته است. البته هستند معدود مساجدی از این دست که در تمام ساعات روز باز هستند و هر وقت هم که از جلوی آن هم گذری می شود، معمولا کوهی از تاج گل های تقدیمی را می بینیم که پشت سر هم صف بستند. مثل مسجد میدان فاطمی، اگرچه قسمت نمازخونه این مسجد از بخش های سالن مجالس آن جدا شده. به نظرم هویت مسجد که اساساً "عبادت" است با برگزاری مجالس ختم، زیر سوال می رود. 
اما، این قسم قضیه که مربوط به برگزاری مجالس ختم با شکوه می شه رو  بیشتر می تونیم توی مساجد بالای شهر و محله های معروف ببینیم. اما در مورد موضوع "بسته بودن" باید بگم که در پایین شهر هم زیاد این موضوع فرقی ندارد. چون هر وقت روز از جلوی این مساجد رد بشویم ، درسته که زیاد مثل مساجد بالای شهر مدرن و شیک نیستند ، اما باز در آنها بسته است. البته جای شکرش باقی مونده مردم می تونند فقط در یک ساعت حوالی "اذان" از این مساجد استفاده کنند و در موارد برگزاری ختم هم که زیاد موضوع فرقی ندارد جز در بخش تشریفات.
به این موضوع فکر می کنم که هر "متوفی" که ثروتمند تر و دارای جایگاه اجتماعی بالاتر باشه، این شانسو داره که مراسم مربوط به "ختمش" توی یکی از این مسجدهای مدرن و شیک اما گرون برگزار بشه!

پ. نون: به پیشنهاد "همراه" تیتر این پست تغییر کرد" کارکرد مسجد: از عبادت تا ضیافت"


 

  | نسرین علیپور  |