دو هفته ای می شد که سری به ایمیل هایم نزده بودم. بنابراین در این فاصله ۱۳۴ ایمیل دریافت کرده بودم. از دوستان نزدیکم، اداری، همکاران و غیره. نشستم و همه را کی به یکی خواندم و بعضی ها را هم دیدم. در میان تعداد ۱۳۴ ایمیل، یکی برایم بسیار بسیار جالب و اما تامل برانگیز بود و البته هم در صورت حقیقت داشتن، موجب برانگیختن برخی از این تفکرات "عدالت جویانه" نیز شد.
و آن این بود:" دکتر نژاد حسینیان معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت خبر داده است: اگر حجم صادرات  گاز به هند و پاکستان روزانه ۷۰ میلیون متر مکعب باشد، از جیب مردم ایران روزانه ۲۵ میلیون دلار به هندی ها و پاکستانی ها تخفیف داده می شود و اگر ۱۵۰ میلیون متر مکعب گاز در روز صاد شود، میزان تخفیف روزانه بالغ بر ۵۵ میلیون دلار خواهد شد و در دوره ۲۵ ساله قرارداد برای حالت اول ۲۲۵ میلیارد دلار و برای حالت دوم ۴۹۵ میلیارد دلار تخفیف داده می شود.
به طور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاکستان از طرف هر ایرانی ۳/۲ تا ۷ میلیون دلار به شرکت های گاز هند و پاکستان کمک بلاعوض شود."

پی نوشت اول: این قرارداد فروش گاز ایران به مدت ۲۵ سال به هند و پاکستان مربوط به قرارداد خط لوله صلح می شود که در دو دولت قبلی به دلیل همین نکاتی که در بالا گفته شد تا به امروز امضاء نشده است.اما در مورد ماجراهای بعد از اینش، دست به دعا می شویم.

پی نوشت دوم: گذشته از خام فروشی که پشت این قضییه صادرات گاز نهفته است، با این شرایط قیمتی به نظر، این خط لوله صلح، صلحی به دنبال ندارد.

پی نوشت سوم: و چرا ایرانی ها در طول تاریخ به زیر تعهدات کمر شکن می روند؟