هموطن!
قطرات "برکت" ایزدی همواره چون "باران" تن خسته تان را بنوازاند

"نوروزتان ایدون باد"

پارسال در ۲۶ اسفند، "1 تیر" با عنوان "آشنا نوشت"به جمع وبلاگ نویسان پیوست. نامش را از اولین روز تابستان، روزی که نویسنده اش برای اولین بار چشم به هستی گشود، برگرفت.

واقعیتش، روی گردان و دلزده اما "دل تنگ" برای فضای پرهیاهوی "تحریریه"، "گپ های خودمانی" و "ماراتن" صفحه بندی و .... به "وبلاگ نویسی" روی آوردم. چون باور دارم پدیده ای است در عصر ارتباطات.

از 26 اسفند سال گذشته تا 26 اسفند امسال در مجموع 77 پست با موضوعات مختلف – بیشتر با گرایش اقتصادی-  در خانه "1تیر" درج شد.

در این مدت یکسال، بیشترین فعالیت این خانه در اردیبهشت امسال با 13 پست و کمترین آن هم – با شرمندگی- در مهر ماه با 3 پست بود.

قصدم بیان اعداد و ارقام نیست که مقصود تنها قدردانی و یادآوری روزهایی است که تنهایم نگذاشتند دوستان و همکاران در وب قلم (اسماعیل آزادی)، مهجاد (دو قلوهای افسانه ای تاجیک و سالک)، وارش (آسیه امینی)، مسیح ملکوت (مسیح علی نژاد)، سیاه خانه (محمد رضا لطفی و نسیم محمدی)، 18دی (داریوش اسلامی)، شاید فردا نباشم (سهیل دردی نوش)، خشونت دنیا یادم داد که دوست بدارم (استاد جواد شریفیان)، واگویه (ایمان بای سلامی)، نقاب (سهیلا بیگلرخانی)، تریبون آزاد (برادر ساسان آقایی)، روزگار (خاطره وطن خواه)، بلاگ نوشت (هانیه بختیار) و سایر عزیزانی که پذیرایم بودند.

ممنون هستم ، بسیار از "رییس" که هر روز صبح پنجره این خانه را می گشاید.

در خطاب به شمایی که به این خانه "با ترنم نم باران" آمدید، چه می توان بگویم جز آنکه چون "قاصدک" با تابش خورشید هر صبح به پرواز در می آید تا بر گلبرگ "نرگس سپید" بال و پر را به فراموشی بسپارد، من نیز "صبورانه" در انتظارتان هستم.

و چون بهار می شود

بنفشه ها با عطر خود

فضای زندگی خالی مرا

پر از نشاط می کنند

                          ؟

و چون بهار می شود

بوی بنفشه های باغ

به پلک نازک دلم

پر از نشاط می شود

و چون بهار می شود

تکان دست نرگسی

به طالق سبز پنجره

پر از هوای ناب می شود

و چون بهار می شود

رقص نگاه رازقی

به سوسوی چراغ مهربان

پر از کرشمه های ناز می شود

و چون بهار می شود

پرستوی سپید عشق

به شوق های و هوی کودکی

اسیر دست باد می شود

زمانیکه کشورهای موسس اوپک همچون ایران، عربستان سعودی، کویت، عراق و ونزوئلا مذاکرات و ملاقات های متعددی را برای جلوگیری از انحصار تولید و فروش نفت خود توسط غولهای نفتی جهان پشت درهای بسته انجام می دانند، کمتر کسی تصور می کرد که این تلاش ها قیمت نفت را از بشکه ای دو دلار به بیش از ۱۰۰ دلار را افزایش دهد. گرچه نقش اوپک در طول ۴۸ سال گذشته انکارناپذیر بوده و بسیاری این کارتل را بعنوان عامل انحصار در تعیین قیمت نفت تعیین کننده می دانند.

اما به هر روی قیمت "افسانه ای" نفت تحقق پیدا کرد و صاحبان میدان های نفتی (چه سنگین و چه سبک) روزهای رویایی خود را می گذرانند. دیگر از حق العمل ۲۵ درصدی که شرکتهای چون "اگزون"، "استاندارد اویل" و "شل" برای کشورهای دارنده نفت در نظر می گرفتند خبری نیست. تحول پس از گذشت ۳ دهه آنقدر چشمگیر است که وزاری نفت دهه هفتاد (البته به جز شیخ زکی یمانی) تصور چنین شرایطی را نمی توانند داشته باشند، "قیمت نفت به ۱۰۸ دلار در هر بشکه رسید".

اما افزایش قیمت نفت، آنهم به این میزان گرچه بسیار مهم است، اما روی دیگر سکه خطری است که متوجه کشورهای تولید کننده است. با افزایش قیمت نفت امکان تولید برا ی مخازنی که در قیمت های پایین تولید اقتصادی ندارند، ایجاد شده و بدین ترتیب، نفت تولیدی این مخازن که بعضاً متعلق به کشورهای غیر اوپک است به بازار ارائه می شود. نتیجه آنکه سهم اعضاء از بازار کم شده و جبران این میزان سهم این میزان سهم از دست رفته شاید امکان پذیر نباشد.

از این رو، تهدیدی بالقوه با این افزایش قیمت به فعل تبدیل شده که نه تنها در آینده ای نه چندان دور قیمت ها را به سطح گذشته (بلکه پایین تر) برمی گرداند، بلکه از آن مهمتر آنکه سهم بازار به سوی دیگری سوق داده شده و معادلات جهانی نفت به این راحتی تغییر می کند.

بدین ترتیب، شاید این مهمترین استراتژی کشورهای مصرف کننده و در راس آن سازمان بین المللی انرژی باشد که بتواند انحصار بازار و قیمت را از دست کشورهای تولید کننده و به ویژه اعضای اوپک خارج سازد.

از سوی دیگر، با فزایش قیمت نفت، روند سرمایه گذاری رشد سریعی در این حوزه به خود می بیند و آنچه که آشکار بنظر می رسد آنکه پس از گذشت ۴-۵ سال این سرمایه گذاری ها به نتیجه رسیده و به این ترتیب عرضه از تقاضا پیشی می گیرد. نتیجه آنکه حجم ذخایر استراتژیک افزایش پیدا کرده و مواردی که نتیجه آن باز کاهش قیمت و تغییر "موازنه انرژی" به نفع کشورهای مصرف کننده است.

از موارد فوق می توان چنین نتیجه گرفت، افزایش قیمت و رشد درآمد ارزی تنها یک روی سکه است و آنچه که باید در نظر گرفته شود، خطرهای احتمالی از این افزایش قیمت است که ممکن است دامن کشورهایی نظیر ایران را بگیرد.

قطعاً در بعد اقتصادی و برابری ارزهای جهانی چون یورو و دلار نیز تبعاتی به جهت قیمت بالا، ایجاد خواهد شد که در مجالی دیگر به آن پرداخته می شود...

نیلوفر و باران در تو بود
خنجر و فریادی در من
فواره و رویا در تو بود
تالاب و سیاهی در من
(شاملو)
 

مدتی ست، می شنوم از زمزمه هایی که بیش تر از "یاوه گویی" به هیچ دیگری شبیه نیست. کتمان نمی کنم که "غمگینم" می کنند، اما من دلم نمی خواهد که "پاسخی" بدهم.
فقط؛ "خورشید ها در اعماق دل خود با مشعل ها دشمنند، با هر خورشید دیگر نیز سر ناسازگاری دارند. خورشید ها چون طوفان به راه خویش می روند، زیرا این راه، راه همۀ آنهاست. به دنبال ارادۀ بی رحمانۀ خود هستند. زیرا از این راه است که می توانند خود را سرد کنند.
اما شما زادگان ظلمت و شب! فقط شمائید که گرمی خود را از مشعل ها به دست می آورید.
اوه! فقط شمائید که از پستان روشنایی، شیر خنکی می مکید!"